Inspiratie uit de Aarde Opstellingen: geven en nemen in balans?
Bijgewerkt op: 12 okt
Vroeg in de ochtend, rond een uur of 5, lig ik mijmerend in mijn tentje aan de oever van de Dordogne. Mijn tentgenoot (bonusdochter) slaapt nog dus ik probeer zo stil mogelijk, zo fijn mogelijk, mijn tijd te besteden. Ik stem af op de aarde waar ik op lig en denk aan de Aarde Opstellingen die ik faciliteer.
Als vanzelf begin ik de ademhaling toe te passen waar ik in de Aarde Opstellingen gebruik van maak. In deze ademhaling verbind ik mij afwisselend met de ruimte beneden mij en de ruimte boven mij. Het is een manier om mezelf uit te lijnen in mijn lichaam dat zich op dit moment, op deze aarde, in de aardse natuurwetten beweegt (of stil ligt, zoals nu in mijn tentje).
Tijdens de ademhaling word ik me ineens erg bewust van het feit dat ik me in een horizontale positie bevind: ik lig.
In de ademhaling waarin ik me verbind met de ruimte beneden mij en de ruimte boven mij ben ik me meestal erg bewust van mijn ruggengraat, in een verticale positie: een zittende of staande houding. Maar nu, liggend in mijn tentje, is er geen verticale as.
Ik besluit de beweging te volgen en mijn bewuste aandacht naar de horizontale as te brengen.
Tegelijkertijd beginnen er heldere boodschappen binnen te stromen, zoals dat ook gebeurt in de Aarde Opstellingen. Deze heldere boodschappen zijn de reden dat ik de Aarde Opstellingen ben gaan faciliteren: in het energetische en systemische krachtenveld van de aarde is er zo ontzettend veel wijsheid beschikbaar, en de Aarde Opstellingen zijn een geweldige manier om deze wijsheid voor iedereen beschikbaar te maken.
De Aarde Opstelling is een ‘nieuwetijds ceremonie’ die de westerse mens meeneemt in een ruimer bewustzijn; inspiratie en inzicht biedend voor de uitdagingen waar we voor staan, vandaag en morgen.
Mijn tentje in de Dordogne...
en het inzicht dat zich aandiende tijdens het kamperen, 's ochtends vroeg rond vijven. Ik had mezelf al vaker afgevraagd of ik de Aarde echt als 'Moeder Aarde' zag. Ook nu kwam deze gedachte weer bij me op, tijdens het ademhalen en bijbehorend bewustworden van de verticale en horizontale as.
Wat je moet weten: in het systemisch werken maken we onderscheid tussen VERTICALE RELATIES en HORIZONTALE RELATIES. De verticale relatie is een relatie tussen ouder en kind. Een horizontale relatie is een relatie tussen gelijken, bv vrienden of partners, broers en zussen.
Het onderscheid wordt gemaakt omdat beide relaties een andere BALANS IN GEVEN EN NEMEN kennen:
in verticale relaties GEEFT de ouder en NEEMT het kind. De verticale relatie raakt uit balans als er evenveel gegeven en genomen wordt. In deze relatie is het de taak van het kind om te nemen, dat wat de ouder te geven heeft. Het kind neemt totdat het vol is, om later ~ vanuit die volheid ~ zelf te gaan geven, niet perse richting de ouder, maar richting het eigen leven en de volgende generaties.
in horizontale relaties echter, moet er een GELIJKWAARDIGE UITWISSELING zijn in geven en nemen. De horizontale relatie komt juist in balans als er evenveel gegeven en genomen wordt. Je kunt je er een ouderwetse weegschaal bij voorstellen, die steeds een beetje in beweging is om balans te vinden. Als in een horizontale relatie de weegschaal te ver doorslaat naar de ene kant, kan op een gegeven moment de balans niet meer hersteld worden, waardoor de relatie verwordt tot een verticale relatie: een partner-relatie wordt dan een ouder-kind relatie (dit is het punt waarop veel relaties kapot gaan).
Geven en nemen in balans
Een van de problemen waar wij als mensheid tegenaan lopen, is dat we de Aarde uitputten omdat we teveel NEMEN.
Als we blijven spreken over Moeder Aarde, waartoe wij ons als kind kunnen verhouden, dan rechtvaardigt dat eigenlijk onze houding! We hóeven immers in deze verticale relatie helemaal niks terug te geven om de weegschaal in balans te houden...
Alles wat we vroeger als kind gemist hebben, daar waar we niet kregen wat we eigenlijk nodig hadden, daar waar we ons leeg voelen in plaats van vol, daar proberen we onszelf nu alsnog te vullen. Waardoor we massaal en collectief steeds maar meer nemen dan we nodig hebben, en ons niet verantwoordelijk voelen om de weegschaal weer in balans te brengen.
Hoe zou het zijn om op te groeien en onze volwassen verantwoordelijkheid te nemen voor een gelijkwaardige relatie met de Aarde...?
Hoe zou het zijn om niet langer van Moeder Aarde te spreken, maar onze planeet te gaan beschouwen als een goede vriend(in), een partner, een gelijke...?
Wat zou het voor ons collectieve, kapitalistische 'graaien' betekenen om uit de kind-rol te stappen en in de volwassen rol aan te komen, zodat we ons vanuit hier in een horizontale, volwassen, gelijkwaardige relatie kunnen gaan verhouden tot de Aarde?
Wil je meer weten over Aarde Opstellingen®?
Kijk dan eens op de webpagina Aarde Opstellingen of luister de podcast "Systemische Ontmoetingen" waarin ik door Yvonne Stams en Peter Dalmeijer van Vidarte wordt geïnterviewd over mijn begeleiderschap in de Aarde Opstellingen.
Wil je zelf een keer een Aarde Opstelling meemaken? Kijk op de agenda voor een evenement bij jou in de buurt.
Jolijn Fiddelaers
06-10331978
Opmerkingen